woensdag 9 oktober 2019

Voor de rasechte koukleum



Ik heb er wel even over gedaan om dit brei project af te krijgen... Door een schouderblessure zo'n 5 jaar geleden kon ik heel lang niet of maar nauwelijks breien. Daarom leek me dit vest van dik garen (op nog dikkere breinaalden) toen een goed idee om toch wat om handen te hebben. Niet dat ik me ooit verveel natuurlijk😄...
Maar die schouder bleef toch een stuk langer opspelen dan ik wilde, dus lag dit project jaren stil... Toen onze jongste begin 2019 ook op vrijdag avond ging sporten en ik daar zag dat andere moeders ook langs de kant zaten te handwerken, kwam er echt weer schot in de zaak. Mijn brei project ging toen braaf elke vrijdag avond mee naar training.
Na een onderbreking om de rode sjaal af te maken, kwam dan toch eindelijk dit vest af.



Ik koos voor het Dora patroon van Garnstudio, met een mooi 'kantpatroon' aan de voorkant.
De gekleurde merino wol heb ik ooit van iemand overgenomen omdat de kwaliteit me gewoon erg aansprak, maar was te weinig om een heel vest van te breien. Toen ik een paar jaar geleden de donkere alpaca wol van onze oudste voor moederdag kreeg, was de connectie snel gemaakt: die twee garens konden mooi gecombineerd worden.


Het kleurverloop tussen de twee garens was volledige improvisatie, geleid door de hoeveelheid gekleurde wol die ik had.
Aangezien ik zo'n notoire koukleum ben, is een vest met korte mouwen (zoals het originele patroon voorschrijft) geen optie. Hoe dik het vest ook is, met korte mouwen (en een longsleeve eronder) heb ik het gewoon koud!
Dus moesten er lange mouwen aan komen. Ik nam daarvoor nieuwe steken op bij de armsgaten en breide er mouwen aan. Ook daar improviseerde ik er weer op los. Omdat het vest al vrij wijd valt, wilde ik als contrast smalle/ strakkere mouwen breien. Was wel een kweste van goed opschrijven wat ik bij de eerste mouw deed: het moest natuurlijk precies herhaald worden bij de tweede mouw. Was wel even een uitdaging voor zo'n chaoot als ik, is toch best goed gelukt😁...


Ik ben erg blij met mijn warme en zachte vest (ook al met de herfst temperaturen van nu...) (en hopelijk is er nog genoeg donkere wol over voor een eenvoudige sjaal😉)

maandag 7 oktober 2019

Een kleinigheidje voor de jarige



Dochterlief kreeg voor in haar nieuwe 'studentenkamer' een groot kussen (80cmx80cm) van haar tante (om het makkelijk te maken is dat mijn nicht😉), om lekker tegenaan te zitten tijdens het lezen in bed. Het kussen paste alleen niet zo bij de rest van de kamer, dus zocht dochter een über zacht nepbontje uit op de markt om daar een hoes voor het kussen van te maken.



Om haar te verrassen voor haar verjaardag maakte ik daar vast de hoes van.
Ik had nog nooit echt zulk soort stof verwerkt en was wat huiverig dat de lagen stof erg zouden gaan glijden tijdens het naaien. Om dit bij voorbaat al te voorkomen, heb ik het geheel dan ook eerst met de hand grof aan elkaar geregen, te beginnen bij de rits. Dat rijgen hielp enorm, want de hoes zat op deze manier zo in elkaar.



Om te voorkomen dat de haartjes van het 'bont' tussen de rits gaan komen, koos ik ervoor om een piping bandje tussen rits en stof te naaien.
Na het naaien voorzichtig de haartjes tussen de naden uit gepulkt voor een netter resultaat.
Al met al een snel projectje waar dochterlief fijn gebruik van maakt. Het moeilijkste van dit hele project, was eigenlijk om te donkere kleur paars mooi op de foto te krijgen😄. (De tweede foto in dit bericht geeft nog het mooiste de juiste kleur weer)



Hoera 18 jaar!



Zo'n 2 weken geleden was onze dochter jarig. Met een druk nieuw leven als student aan de andere kant van het land, was er geen gelegenheid om dit groot te vieren, maar uiteraard heb ik wel wat lekkers voor onze chocoholic gebakken. Ik koos voor een super makkelijk brownies recept van Jamie Oliver, dat ik ooit eens in een kookprogramma van hem op tv zag.
(Na mijn denkfout voor de 20e verjaardag van onze oudste, dat ik meende dat een kleinere versie van de appeltaart wel groot genoeg zou zijn voor ons gezin, gebruikte ik nu wel de volledige hoeveelheid van alle ingrediënten😉)

Ingrediënten:



  • 200 gr pure chocolade
  • 250 gr roomboter
  • 200 gr kristalsuiker
  • snufje zout
  • 6 afgestreken eetlepels cacao
  • 5 volle (niet afgestreken) eetlepels zelfrijzend bakmeel
  • 4 grote eieren
  • (bakblik van ongeveer 20x20cm)


Je verwarmt de oven voor op 200 graden.

Je hakt de chocola wat kleiner, daarna doe je alle andere ingrediënten in de keukenmachine (je kunt ook alles direct bij elkaar in de keukenmachine/ hakmolen doen, maar dan loop je de kans dat je nog wel erg grote brokken chocola in je brownies overhoudt. Ik spreek uit ervaring, ahum😅)
Als je geen keukenmachine hebt, geen paniek, dan hak je eerst de chocola in kleine brokjes (de boter kun je dan van te voren even smelten) en roer je daarna met de een lepel alle overige ingrediënten goed door elkaar, mèt de chocola. 



Het geheel ziet er dan ongeveer zo uit.
Verkreukel een vel bakpapier en maak het een klein beetje vochtig (dit zorgt ervoor dat je het bakpapier makkelijker tot in de hoekjes van de vorm kunt leggen). Dan verdeel je het beslag in de vorm en strijk je het een beetje glad.



Dan gaat het zo'n 15 minuten in de voorverwarmde oven.
Dit is een recept voor de echte chocoholic: het is bij dit recept juist de bedoeling dat de brownies in het midden nog lekker zacht en kleverig blijven!
Dat maakt het alleen wel wat tricky, want je kunt dus niet met een prikker kijken of hij netjes gaar is, zoals bij een normale cake: de prikker hoort er hier namelijk niet droog/ schoon uit te komen...
Maar als de brownies mooi droog zijn aan de bovenkant, zit je waarschijnlijk wel goed😉.



Eet smakelijk en geniet ervan, hebben wij tenminste wel gedaan😊!

vrijdag 27 september 2019

Vurige combi

Op vakantie had ik natuurlijk mijn E-reader bij me maar ook een brei projectje wat al drie jaar in de kast lag te wachten om afgemaakt te worden.
Uiteraard was ik dit project al lang weer vergeten, maar toevallig kwam ik het een paar maanden voor de vakantie weer tegen toen ik voor een ander project een bepaalde maat breinaalden zocht.
Dit kon dus mooi mee op vakantie😊.


Ik had alleen het uitgeprinte patroon er niet meer bij zitten... Gelukkig wist ik nog wel dat het patroon van garnstudio kwam en kon ik me ook nog herinneren hoe de foto er ongeveer uitzag.
Dus even zoektermen als 'sjaal' en 'kantpatroon' ingevoerd op de site en al snel had ik gevonden wat ik zocht: het was Honey rose by DROPS Design.

Ik had wel ander garen gekozen dan voorgeschreven: 1 draad Fabel (kleur 'sunset') en 1 draad Vivaldi (kleur rood) (beiden van Drops). Een vurige combi, vind ik zelf💥

Ik koos niet alleen ander garen uit, maar paste ook het patroon wat aan. De sjaal moet in 2 gelijke delen gebreid worden zodat, als je hem draagt, de linker en rechter helft er hetzelfde uitzien. Ik breide de sjaal juist in 2 ongelijke delen. Anders komt de naad waar de 2 helften aan elkaar zijn gemaakt, juist precies middenvoor en is dan dus duidelijk zichtbaar. Nu hij in ongelijke helften is gebreid, valt deze naad ergens achterin de nek. (of, zoals op foto #1, zelfs helemaal onzichtbaar)



Volgens het patroon moest de sjaal 180cm lang worden. Dus ik eerst braaf 180cm gebreid, bleek dat hij voor mij veel te lang was. 
Daarna bepaalde ik mbv een sjaal uit de kast de lengte die wel bij mij past. Kon ik fijn weer ruim 30cm uithalen, oeps😆.
Maar nu hij af is, is hij helemaal naar mijn zin!

vrijdag 20 september 2019

Heerlijk havermout koekje bij de thee



Alweer een tijdje geleden kwam ik een recept tegen van havermoutkoekjes. Dat recept (met chocola en pindakaas) sprak me aan, dus ging ik aan de slag. Helaas vond ik het resultaat minder geslaagd: ze smaakten wel goed, maar ze waren zo droog, dat ze niet te eten waren. Een beetje teleurgesteld, bleef het havermoutkoekjes-idee daarna een dus een tijdje in de kast liggen.
Tot afgelopen week. Ik zocht wat verschillende recepten van havermoutkoejes op internet en ging daarna naar eigen inzicht (met het chocola-pindakaas-idee in mijn achterhoofd) aan de slag. Deze keer was ik wel tevreden over de koekjes. Ik ga ze zeker vaker maken😋!

Ingrediënten

50 gram lichtbruine basterdsuiker
50 gram fijne kristalsuiker
20 gram roomboter (in blokes/stukjes)
50 gram pindakaas (ik gebruikte van die pindakaas die alleen bestaat uit gemalen pinda's, je weet wel waar zo'n laagje olie bovenop drijft en wat je steeds even moet doorroeren voordat je het gebruikt)
1 theelepel vanille extract
1 ei
165 gram havermoutmeel
1 (ruime) theelepel bakpoeder
snufje zout
100 gram bakvaste chocolade druppels (gewoon fijngehakte pure chocola kan natuurlijk ook)

Verwarm de oven voor op 190 graden, ik gebruikte voor de koekjes niet de hetelucht stand maar de gewone boven-en-onder-warmte stand.



Meng de 2 soorten suiker, roomboter en pindakaas met een mixer door elkaar tot een egale massa. Mix er daarna het ei met het vanille extract doorheen. (het geheel lijkt nu als het goed is op een wat vloeibare pindakaas)

 

Roer er dan het havermoutmeel met het bakpoeder en de zout door, zodat er plakkerig deeg ontstaat.
Meng er als laatste de chocola doorheen.


Verdeel het deeg met 2 lepels in hoopjes op het bakpapier op de bakplaat en druk ze enigszins plat. (Doordat het deeg zo plakkerig is, is dit een beetje een uitdaging, maar ik kreeg toch 16 koekjes uit het deeg.)
Bak de koekjes daarna in 10-12 minuten gaar.


En voila: nadat de koekjes uit de oven komen, laat je ze afkoelen op een rooster en heb je een trommel vol heerlijke koekjes😀!



maandag 16 september 2019

Keramieken bij de buurvrouw

In de vakantie mocht ik als proefkonijn een workshop keramiek volgen bij de buurvrouw. Het was super leuk en gezellig. Zelfs zo gezellig dat ik helemaal vergat om foto's van het hele proces te maken, oeps😅...
Toch vind ik het leuk om er hier wat over te vertellen en het resultaat te laten zien.
Eerst rolde ik een stuk klei uit tot een egale dikte van +/- 0,5cm. Met behulp van een ronde vorm sneed ik een grote cirkel uit de klei. Die cirkel werd vervolgens in drie ongeveer gelijke stukken verdeeld. Elk stuk werd om een conische mal tot een paddenstoelhoedje gevormd en netjes glad afgewerkt. (Er was nog wat klei over om nog een vierde hoedje van te maken😊)
Omdat ik de hoedjes ook nog wilde glazuren en deze glazuur geschikt is om op ongebakken klei te gebruiken, moest ik mijn werkstukjes met de föhn 'leerhard' drogen.
Toen kon elk paddenstoelhoedje worden voorzien een 2 à 3 lagen glazuur.


Nadat alle werkstukjes geglazuurd waren, was het tijd voor geduld: alles moest nog een week drogen voordat ze in de (keramiek) oven gebakken konden worden...


... En toen kwam na een ruime week het berichtje van de buurvrouw, of ik thuis was want ze had wat voor me😀. Inmiddels staan mijn paddestoelen mooi in de tuin bij elkaar:


Dank je wel buurvrouw voor de gezellige middag en de leuke paddestoelen.


vrijdag 13 september 2019

Er is er een jarig, hoera

Afgelopen maandag werd onze oudste 20 jaar😀. We waren maar met ons vieren maar ik wilde zijn verjaadag toch niet zomaar voorbij laten gaan. Dus bakte ik een klein appel-kruimeltaartje. Ik gebruikte het recept voor een grote taart, maar nam een kwart van alle ingrediënten en de kleinste bakvorm die ik heb.

(Voor het deeg: bloem, bruine basterdsuiker, boter, kaneel; voor de vulling: appel, kristalsuiker, kaneel)

De ingrediënten voor het deeg wrijf je tussen je vingers tot een kruimelig deeg, de appel snijd je in kleine stukjes en de kristalsuiker en kaneel meng je door de appel stukjes.


Dan de bakvorm invetten en het deeg zachtjes tegen de bodem en de opstaande rand duwen (duw het niet te hard aan, anders doe je het effect van het kruimeldeeg teniet).


Helaas bleek een kwart van alle hoeveelheden wat te weinig voor het bakvormpje dat ik gebruikte... De taartbodem was daardoor te dun om de taart netjes in stukken te snijden en op een schoteltje te krijgen, oeps😅... (daarom helaas geen mooie foto van het 'eindproduct'). Gelukkig was de smaak er niet minder om.
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag lieverd😘.