donderdag 14 januari 2021

Guitar hero



Soms kom ik eens een stofje tegen wat voor mij direct onlosmakelijk met een bepaald persoon te maken heeft... Zo kwam ik deze gitaren stof tegen bij Hip en Eigenwijs en mijn broer kwam gelijk in mijn gedachten. Hij bespeelt o.a. meerdere gitaren en heeft in verschillende bandjes gespeeld en gezongen. Muziek, maar voor mij met name gitaren, passen gewoon bij hem. Aangezien hij niet lang daarna jarig zou zijn, kon ik het niet laten het stofje te bestellen. Omdat het een verrassing moest zijn, vroeg ik mijn schoonzus in het geheim een goed passend shirt van broerlief op te meten (lengte, breedte, mouwlengte) en met die afmetingen tekende ik het patroon. Ik koos wederom het Billie shirt van Zonen09 en hoefde alleen de lengte iets in te korten.



Toen het shirt klaar was, pakte ik het in een leuk cadeau papiertje en stuurde ik het naar mijn schoonzus, zodat zij het op de dag zelf aan mijn broer kon geven. (Persoonlijk geven was geen optie met alle maatregelen).
Broerlief wilde gelukkig best nog even op de foto met zijn nieuwe shirt😀




Patroon: Bille shirt van Zonen 09 

woensdag 16 december 2020

Van kinder patroon tot volwassen hoodie


Vorig jaar maakte ik tijdens een samennaaidag bij Mamarieke een stoere set van een hoodie en joggingbroek voor onze jongste. Ik gebruikte daar een mooie dikke petrol/teal kleurige zachte joggingstof voor die ik hier in Sittard op de markt kocht. De stof had halverwege een weef/brei fout over bijna een meter lengte en daardoor kreeg ik een super groot stuk mee voor een leuk prijsje. Op het stuk waar de fout zat, was elke 2cm (heel regelmatig) een streep over de hele breedte te zien. Leuk, dacht ik nog, kan ik de mouwen van dat streep gedeelte maken ofzo. Maar hoe verbaasd was ik, toen er na het wassen van de stof, geen enkele streep meer te zien was😵...



Maar goed, ik had dus veel meer stof dan ik nodig had voor de set van onze jongste telg. Dat stuk ging toen weer terug de kast in en ik bedacht dat het leuk zou zijn om er net zo'n hoodie voor de oudste van te maken. Het duurde even, maar zo gezegd zo gedaan, en nu het weer kouder werd ging ik aan de slag voor voor onze oudste.

Ter vergelijking: dit is het origineel dat ik vorig jaar voor onze jongste maakte

Omdat ik voor onze jongste het Velocitas patroon van Sofilantjes gebruikte, vond ik het wel zo netjes om voor onze oudste ook een Sofilantjes patroon te nemen, het is tenslotte 'hun' colorblock die ik wilde gebruiken. (hij past met zijn ruim 1,80m tenslotte al lang niet meer in de kindermaten)
Dus pakte ik het Omni Tempore patroon voor volwassenen erbij, maakte een heel patroondeel van het voorpand en knipte dat vervolgens op het oog/op gevoel in dezelfde stijl als de Velocitas colorblock weer in stukken. Ik mat de halslijn van de Omni Temore op en vergeleek dat met de capuchon van de Velocitas (ik vond het namelijk wel zo leuk als deze hoodie een zelfde capuchon kreeg als het origineel). Omdat de Velocitas capuchon erg wijd is, had ik niet eens de grootste maat capuchon nodig. Maar de halslijn van de Velocitas is dan wel wijd, de capuchon zelf moet natuurlijk ook groot genoeg zijn om bij onze volwassen oudste op zijn hoofd te passen. Daarom tekende ik de ronding van de capuchon een stuk groter.


Ik naaide ook hier een zelfde 'sierstiksel' op het driehoekige colorblock deel van het voorpand en daar naaide ik ook weer een stuk tricot achter zodat de stiksels niet zouden irriteren op de blote huid.

Bij de hoodie die ik voor onze jongste maakte kreeg ik de vraag waarom ik wel nestels op de capuchon had gemaakt maar er geen koord doorheen had geregen.
 


Vorig jaar kon ik geen mooie kleur koord vinden, vandaar dat ik dat gemakshalve maar wegliet, maar nu vond ik wel een kleur koord die mooi bij de stof staat. Helaas is de prachtige kleur van de stof gewoon niet (goed) op de foto te krijgen: op de foto's lijkt hij veel te blauw. Het koord daarentegen lijkt weer veel te groen op de foto's, vandaar dat de kleuren niet lijken te matchen😩. Iedereen die de hoodie in het echt ziet, ziet gelukkig dat stof, boorden en koord wel mooi bij elkaar staan😍.


Patroon: Omni Tempore hoodie met de colorblock van Velocitas, beiden van Sofilantjes.
Stof: markt in Sittard

dinsdag 8 december 2020

Sinterklaas knutsels


Ook dit vierden we natuurlijk Sinterklaas, al hielden we het een stuk kleiner dan andere jaren. We spraken met lootjes trekken af alleen een cadeautje en een gedicht te doen en geen surprises te maken.
Met degene die onze jongste en ik hadden getrokken, zouden we op pakjesavond via beeldscherm contact hebben.
Maar ja, helemaal niks maken vond ik niet leuk, dus ging ik toch aan de slag met een restje jeansstof dat over was van de broek die ik laatst voor onze jongste maakte. Ik maakte een eenvoudige tas voor een man met een voorliefde voor katten. Patroon 'tekende' ik zelf, op de afmeting van het restje stof dat ik had.


Op de ene kant kwam een print van flexfolie, die ik met mijn Silhoutte Cameo uitsneed, en om de andere kant wat op te leuken kwam er een grote zak met sierstiksels en mijn labeltje.

Ik kreeg ook onze jongste zo ver om wat te maken (ondanks zijn afkeer tegen knutselen).


Degene die op zijn lootje stond had 'sokken maat 37' gevraagd. Daar konden we wel wat mee. Ik had nog het patroon van de Going Rogue socks van The wolf and the tree liggen. En restjes stof had ik ook genoeg. Het patroon was snel getekend en zo sneden we samen de stof, heeft hij zelf alle naden netjes eerst gespeld en hebben we daarna weer samen alles genaaid (waarbij hij een duidelijke voorkeur had voor het naaien ten opzichte van het spelden😉).


We maakten eerst een paar sokken met een hiel en daarna nog een paar zonder hiel erin.

Voor school moest er natuurlijk ook nog een echte surprise worden gemaakt. Het jongetje dat onze jongste had getrokken hield erg van het online computer spelletje 'Among us'.



En aangezien we toevallig net een lap blauwe filt over hadden, was het idee snel geboren om daar een groot Among us poppetje van te maken.
(voor degenen die het spelletje niet kennen: het zijn heel simplistische poppetjes met alleen een lijf en beentjes). Ik tekende het patroon zelf, maar het uitsnijden van de stof deden we weer samen. Spelden heeft hij alleen gedaan en het naaien weer samen.

(de witte spikkeltjes zijn nog de laatste restjes van de vulling)

We hadden ook nog een paar kussentjes liggen die al jaren niet meer gebruikt werden. Daar konden we mooi de vulling van gebruiken (nadat ze even in de wasmachine waren geweest natuurlijk). Dat vullen heeft zoonlief ook weer helemaal zelf gedaan.


Cadeautjes konden mooi in het 'rugzakje' dat alle poppetjes met zich meedragen, dan kon de surprise heel blijven en bewaard worden.
Zoonlief vertelde dat het jongetje naderhand had gezegd dat hij het poppetje zo leuk vond, dat er eigenlijk geen cadeautjes meer bij hadden gehoeven. Altijd super leuk om te horen dat de moeite zo op prijs wordt gesteld😊. 


Stof/materiaal: restjes die ik nog had liggen

maandag 9 november 2020

Onze jongste in het nieuw



 In de vorige post heb ik al de nieuwe broek voor onze jongste laten zien. Hij had echter ook een nieuwe longsleeve aan op de foto's. Ook een patroon dat ik nog niet eerder gebruikte: de Berlin Tee van Toby K.
Ik maakte hem uit een paneel dat ik een tijdje geleden via een FB veiling kocht. Ik had gedacht dat het allemaal makkelijk zou lukken om er een longsleeve uit te halen, maar het was nog flink puzzelen en de mouwen pasten er niet in een stuk uit.



Maar ik ben niet voor een gat te vangen en zette er een stuk zwarte tricot tussen, op die manier paste het precies. En als je het mij vraagt staat het nog best stoer ook. Het zwart komt ook terug in de voering van de capuchon.

Uiteraard moest ik het patroon aanpassen aan de smalle lange lichaamsbouw van ons kereltje: de panden verlengde ik met 2,5cm en de mouwen zelfs met 9cm.
Ik vind het een leuk patroon en ga het zeker nog eens maken, het heeft een paar leuke opties die ik ook nog graag wil proberen.



Patroon: Berlin Tee van Toby K

vrijdag 6 november 2020

Een bijna echte jeans voor onze jongste


 Zoals inmiddels waarschijnlijk wel bekend, is onze jongste (net als zijn broer en zus trouwens) van het model 'gespierde spijker'. Dat betekend dat het lastig is om broeken voor hem te kopen en als ik er dan eentje vind die enigszins past, moet het knoopsgaten elastiek flink aangesnoerd worden. Met een shirt eroverheen valt dat nog niet zo op, maar het zit natuurlijk niet echt lekker, zo'n opgepropte spijkerbroek in je middel😫...


Maar ja, een spijkerbroek maken is best veel werk dus daar begin ik niet aan voor een kind in de groei (sorry jongen). Maar laatst kwam ik op FB een patroon tegen van een broek zonder gulp, glad aan de voorkant met elastiek in het achterpand: de Cape Breton van Pollywoggles. Degene die hem gemaakt had was er erg enthousiast over dus waagde ik het erop en kocht het patroon. Het patroon is gemaakt voor niet rekbare/geweven stof, maar zoonlief vindt dat hij in een niet rekbare broek niet vrij genoeg kan bewegen dus besloot ik het patroon in een rekbare jeans te proberen. En "Oh ja mama, ik wil wel gewone spijkerbroek zakken aan de voor- en achterkant hé." (dat ik het maar even wist en niet één van de ronde zak opties aan de voorkant zou naaien die het patroon 'voorschrijft'😉).

Voor 'gewone' spijkerbroekzakken moest het patroon wel een beetje verbouwd worden aan de voorkant, maar met een beetje tekenwerk was dat zo opgelost. Ook tekende ik er achterzakken bij want daar voorzag het patroon niet in. Ik tekende het patroon 2 maten langer dan de breedte en vanwege zijn lange benen kwamen er nog eens 3cm bij (zou ik het geheel 3 maten langer tekenen, zou de broek hem te hoog in de taille vallen).


Het was iets meer denkwerk met naaien omdat ik steekzakken in het voorpand tekende, en dus ook een tailleband nodig was die in het originele patroon niet aanwezig is, maar het geheel zat vrij snel in elkaar. Ik tekende alleen die tailleband voor het voorpand (voor het achterpand was dat niet nodig) en omdat ik een soepele rekbare jeansstof gebruikte, heb ik die wel verstevigd met vlieseline. Anders zou de broek misschien makkelijk afzakken, er zit tenslotte ook al elastiek achter in de taille.

Er kan prima gevoetbald worden in zijn nieuwe broek

De wijdte van de pijpen paste ik ook nog naar de wensen van zoonlief aan want die vond hij véél te wijd. "Ze moeten zo strak overal, mama." "Maar je wilt toch nooit een skinny jeans?" "Nee, normaal niet, maar als jij hem maakt wel." Maar eenmaal de pijpen smaller gemaakt, precies zoals hij het had aangegeven, vond hij ze toch te strak. Gelukkig had ik het teveel aan stof nog niet weggeknipt, dus kon ik de pijpen weer wat minder strak maken. Nu zijn ze meer 'slim fit' ipv 'skinny' en zo is meneer helemaal tevreden. Kind blij, mama blij😃.


Patroon: Cape Breton van Pollywoggles

Stof: rekbare jeans van van der Vorst op de markt in Sittard


vrijdag 9 oktober 2020

Blij met mijn nieuwe vest

 Ik ben een koukleum. Altijd al geweest. Maar steeds vaker heb ik het, al bij een beetje inspanning, juist weer véél te warm...
Waar ik voorheen dus gek was op lekker warme truien, liefst met een grote/warme col of kraag, is dat nu vaak minder fijn: dat ding moet namelijk écht uit als ik het te warm krijg. 
Een vest biedt dan uitkomst, die kan je namelijk veel makkelijker uittrekken dan een trui (en je kapsel raakt er niet zo van in de war, wat met mijn haar sowieso al wel een dingetje is😅)
Alleen: ik heb maar heel weining vesten. Daar moet dus verandering in komen😀!


Ik gebruikte het super leuke patroon van het Dione vest van Lasari Design.
Ik ben nou eenmaal gek op een grote col of kraag, dus het is wel duidelijk waarom dit patroon me aansprak😉. De kraag kan trouwens ook nog wat meer 'opgezet' worden voor nog meer warmte in de nek, dus heerlijk voor mijn koukleum-momenten.
(En mocht iemand nog een ander leuk patroon weten van een vest met mooie/grote/warme kraag, dan houd ik mij aanbevolen😘)


Het patroon heb ik wel een beetje aangepast: ipv het achterpand aan de stofvouw te leggen, tekende ik een naad middenachter die de vorm van mijn holle rug meer volgt (dat had zelfs nog wel iets meer gemogen, vind ik). Ook nam ik het patroon iets in bij de taille in de zijnaden. En naar de heupen toe, tekende ik een maat groter.
In het patroon zitten er naden bovenop de mouwen, dat leek me minder mooi, ook dat paste ik aan.


Er lag nog een restje donker grijze joggingstof en ook een stukje heerlijk zachte aaibare 'pluisstof' voor de kraag en de onderkant van de mouwen in de kast van eerdere projecten. Zelfs de sluiting lag er nog van een project waarvan achteraf werd besloten dat het toch mooier was zónder sluiting, dus voor het hele vest heb ik geen nieuw materiaal aangeschaft. Altijd leuk zulke projecten😃.
Ik vind het een erg leuk patroon, dat zal ik zeker nog wel eens gebruiken.


Patroon: Dione van Lasari Design
Stof: reststukken die nog in de kast lagen

maandag 5 oktober 2020

Samen achter de naaimachine is wel zo gezellig

 Een paar weken geleden was mijn zus, Yvonne, een weekje vrij en besloten we éíndelijk de grote stapel joggingstoffen te verwerken die zowel hier in Sittard als bij haar in Den Haag in de kast lagen te wachten om omgetoverd te worden tot sweat vesten voor haar en haar man Gerben.


Een paar dagen voordat zij naar mij zou komen, moest ik (met dochterlief) het één en ander ophalen in 'het Westen'. Dat besloten we te combineren met een bezoekje aan Yvonne (want dat hele stuk heen en terug rijden om alleen wat spullen op te halen vonden we een beetje veel van het goede). 


Yvonne wilde gewoon patronen gebruiken die ze al eerder had gemaakt, dus we hoefden niet meer te tekenen. Dat scheelde een hoop tijd en werk😊.



We besloten daar vast te beginnen met de patroondelen uit de stoffen uit haar kast te knippen. Dan kon ik ook vast aan de slag in de dagen voordat Yvonne zou komen.


Dat bleek een goed plan, want zo had ik al een heel vest af en 2 vesten in elkaar gezet (daar hadden we nog geen goede ritsen en boordstof voor) voordat Yvonne er was. Anders was ook niet alles af gekomen denk ik...


We zijn meteen samen begonnen de rest van de patroon delen uit de stoffen te knippen toen Yvonne hier kwam.


De volgende dag eerst naar de markt voor ritsen, boordstof en garen in de kleuren die nog misten. En daarna gezellig allebei achter de naai- en lockmachines om de rest in elkaar te zetten en af te werken.


Het lukte ons om alle joggingstoffen tot mooie vesten te verwerken, 3 voor Yvonne, 4 voor Gerben.
Voor Yvonne gebruikten we het patroon van sweater 14 uit Knipmode maart 2015, dat al eerder was verbouwd tot vest.
Voor Gerben gebuikten we een patroon uit een oude Knipmode bijlage, april 2014, met alleen heren patronen. Precíés dezelfde uitgave is later nog eens als bijlage verschenen, ik weet even niet meer welk jaar dat was.


Toen ik bij Yvonne was, kwamen we ook nog een vest tegen van haar dochter, waar zij zelf al drie keer de capuchon had aangezet en weer los had moeten tornen omdat het niet goed lukte. Na die drie keer proberen had mijn nicht(je, 21 jaar) het opgegeven en het ding 'in de hoek gesmeten'. In diezelfde 'hoek' lag ook nog een kant en klaar uitgeknipt patroon voor een trui. Beide projecten heb ik toen ook maar meegenomen en voor haar afgemaakt. Zij is tenslotte net met een HBO opleiding begonnen, en ze heeft meer hobby's dan vrije tijd (daar hebben wel meer mensen binnen onze familie last van😅).
Best een productief weekje dus, maar ook veel gezelligheid samen met de liefste zus💖.



Patronen: allemaal uit Knipmode
Stoffen: allemaal van de markt in Sittard