Voor de rasechte koukleum

Ik heb er wel even over gedaan om dit brei project af te krijgen... Door een schouderblessure zo'n 5 jaar geleden kon ik heel lang niet of maar nauwelijks breien. Daarom leek me dit vest van dik garen (op nog dikkere breinaalden) toen een goed idee om toch wat om handen te hebben. Niet dat ik me ooit verveel natuurlijk😄...

Maar die schouder bleef toch een stuk langer opspelen dan ik wilde, dus lag dit project jaren stil... Toen onze jongste begin 2019 ook op vrijdag avond ging sporten en ik daar zag dat andere moeders ook langs de kant zaten te handwerken, kwam er echt weer schot in de zaak. Mijn brei project ging toen braaf elke vrijdag avond mee naar training.

Na een onderbreking om de rode sjaal af te maken, kwam dan toch eindelijk dit vest af.

Ik koos voor het Dora patroon van Garnstudio, met een mooi 'kantpatroon' aan de voorkant.

De gekleurde merino wol heb ik ooit van iemand overgenomen omdat de kwaliteit me gewoon erg aansprak, maar was te weinig om een heel vest van te breien. Toen ik een paar jaar geleden de donkere alpaca wol van onze oudste voor moederdag kreeg, was de connectie snel gemaakt: die twee garens konden mooi gecombineerd worden.

Het kleurverloop tussen de twee garens was volledige improvisatie, geleid door de hoeveelheid gekleurde wol die ik had.

Aangezien ik zo'n notoire koukleum ben, is een vest met korte mouwen (zoals het originele patroon voorschrijft) geen optie. Hoe dik het vest ook is, met korte mouwen (en een longsleeve eronder) heb ik het gewoon koud!

Dus moesten er lange mouwen aan komen. Ik nam daarvoor nieuwe steken op bij de armsgaten en breide er mouwen aan. Ook daar improviseerde ik er weer op los. Omdat het vest al vrij wijd valt, wilde ik als contrast smalle/ strakkere mouwen breien. Was wel een kweste van goed opschrijven wat ik bij de eerste mouw deed: het moest natuurlijk precies herhaald worden bij de tweede mouw. Was wel even een uitdaging voor zo'n chaoot als ik, is toch best goed gelukt😁...

Ik ben erg blij met mijn warme en zachte vest (ook al met de herfst temperaturen van nu...) (en hopelijk is er nog genoeg donkere wol over voor een eenvoudige sjaal😉)

Vurige combi

Op vakantie had ik natuurlijk mijn E-reader bij me maar ook een brei projectje wat al drie jaar in de kast lag te wachten om afgemaakt te worden.
Uiteraard was ik dit project al lang weer vergeten, maar toevallig kwam ik het een paar maanden voor de vakantie weer tegen toen ik voor een ander project een bepaalde maat breinaalden zocht.
Dit kon dus mooi mee op vakantie😊.

Ik had alleen het uitgeprinte patroon er niet meer bij zitten... Gelukkig wist ik nog wel dat het patroon van garnstudio kwam en kon ik me ook nog herinneren hoe de foto er ongeveer uitzag.
Dus even zoektermen als 'sjaal' en 'kantpatroon' ingevoerd op de site en al snel had ik gevonden wat ik zocht: het was Honey rose by DROPS Design.

Ik had wel ander garen gekozen dan voorgeschreven: 1 draad Fabel (kleur 'sunset') en 1 draad Vivaldi (kleur rood) (beiden van Drops). Een vurige combi, vind ik zelf💥

Ik koos niet alleen ander garen uit, maar paste ook het patroon wat aan. De sjaal moet in 2 gelijke delen gebreid worden zodat, als je hem draagt, de linker en rechter helft er hetzelfde uitzien. Ik breide de sjaal juist in 2 ongelijke delen. Anders komt de naad waar de 2 helften aan elkaar zijn gemaakt, juist precies middenvoor en is dan dus duidelijk zichtbaar. Nu hij in ongelijke helften is gebreid, valt deze naad ergens achterin de nek. (of, zoals op foto #1, zelfs helemaal onzichtbaar)

Volgens het patroon moest de sjaal 180cm lang worden. Dus ik eerst braaf 180cm gebreid, bleek dat hij voor mij veel te lang was. 
Daarna bepaalde ik mbv een sjaal uit de kast de lengte die wel bij mij past. Kon ik fijn weer ruim 30cm uithalen, oeps😆.
Maar nu hij af is, is hij helemaal naar mijn zin!