Blij met mijn nieuwe vest

 Ik ben een koukleum. Altijd al geweest. Maar steeds vaker heb ik het, al bij een beetje inspanning, juist weer véél te warm...

Waar ik voorheen dus gek was op lekker warme truien, liefst met een grote/warme col of kraag, is dat nu vaak minder fijn: dat ding moet namelijk écht uit als ik het te warm krijg. 
Een vest biedt dan uitkomst, die kan je namelijk veel makkelijker uittrekken dan een trui (en je kapsel raakt er niet zo van in de war, wat met mijn haar sowieso al wel een dingetje is😅)
Alleen: ik heb maar heel weining vesten. Daar moet dus verandering in komen😀!

Ik gebruikte het super leuke patroon van het Dione vest van Lasari Design.

Ik ben nou eenmaal gek op een grote col of kraag, dus het is wel duidelijk waarom dit patroon me aansprak😉. De kraag kan trouwens ook nog wat meer 'opgezet' worden voor nog meer warmte in de nek, dus heerlijk voor mijn koukleum-momenten.

(En mocht iemand nog een ander leuk patroon weten van een vest met mooie/grote/warme kraag, dan houd ik mij aanbevolen😘)

Het patroon heb ik wel een beetje aangepast: ipv het achterpand aan de stofvouw te leggen, tekende ik een naad middenachter die de vorm van mijn holle rug meer volgt (dat had zelfs nog wel iets meer gemogen, vind ik). Ook nam ik het patroon iets in bij de taille in de zijnaden. En naar de heupen toe, tekende ik een maat groter.

In het patroon zitten er naden bovenop de mouwen, dat leek me minder mooi, ook dat paste ik aan.

Er lag nog een restje donker grijze joggingstof en ook een stukje heerlijk zachte aaibare 'pluisstof' voor de kraag en de onderkant van de mouwen in de kast van eerdere projecten. Zelfs de sluiting lag er nog van een project waarvan achteraf werd besloten dat het toch mooier was zónder sluiting, dus voor het hele vest heb ik geen nieuw materiaal aangeschaft. Altijd leuk zulke projecten😃.

Ik vind het een erg leuk patroon, dat zal ik zeker nog wel eens gebruiken.

Patroon: Dione van Lasari Design

Stof: reststukken die nog in de kast lagen

Voor de rasechte koukleum

Ik heb er wel even over gedaan om dit brei project af te krijgen... Door een schouderblessure zo'n 5 jaar geleden kon ik heel lang niet of maar nauwelijks breien. Daarom leek me dit vest van dik garen (op nog dikkere breinaalden) toen een goed idee om toch wat om handen te hebben. Niet dat ik me ooit verveel natuurlijk😄...

Maar die schouder bleef toch een stuk langer opspelen dan ik wilde, dus lag dit project jaren stil... Toen onze jongste begin 2019 ook op vrijdag avond ging sporten en ik daar zag dat andere moeders ook langs de kant zaten te handwerken, kwam er echt weer schot in de zaak. Mijn brei project ging toen braaf elke vrijdag avond mee naar training.

Na een onderbreking om de rode sjaal af te maken, kwam dan toch eindelijk dit vest af.

Ik koos voor het Dora patroon van Garnstudio, met een mooi 'kantpatroon' aan de voorkant.

De gekleurde merino wol heb ik ooit van iemand overgenomen omdat de kwaliteit me gewoon erg aansprak, maar was te weinig om een heel vest van te breien. Toen ik een paar jaar geleden de donkere alpaca wol van onze oudste voor moederdag kreeg, was de connectie snel gemaakt: die twee garens konden mooi gecombineerd worden.

Het kleurverloop tussen de twee garens was volledige improvisatie, geleid door de hoeveelheid gekleurde wol die ik had.

Aangezien ik zo'n notoire koukleum ben, is een vest met korte mouwen (zoals het originele patroon voorschrijft) geen optie. Hoe dik het vest ook is, met korte mouwen (en een longsleeve eronder) heb ik het gewoon koud!

Dus moesten er lange mouwen aan komen. Ik nam daarvoor nieuwe steken op bij de armsgaten en breide er mouwen aan. Ook daar improviseerde ik er weer op los. Omdat het vest al vrij wijd valt, wilde ik als contrast smalle/ strakkere mouwen breien. Was wel een kweste van goed opschrijven wat ik bij de eerste mouw deed: het moest natuurlijk precies herhaald worden bij de tweede mouw. Was wel even een uitdaging voor zo'n chaoot als ik, is toch best goed gelukt😁...

Ik ben erg blij met mijn warme en zachte vest (ook al met de herfst temperaturen van nu...) (en hopelijk is er nog genoeg donkere wol over voor een eenvoudige sjaal😉)